ah şu zaman
seninleyken adeta yıldırım...
yokluğunda sessiz bir liman

sen...

sen sonbahar gibisin
hüzünlü, ılık bir rüzgar...
ama yağmuruyla serin yüzün,
duruşun toprak gibi sağlam
gözlerinse ne kadar da derin senin..
ey asil rüzgar!
gelişin koca bir dünya..
gidişin hüzünlü sonbahar...

senin kusurların mı? bilmem..görmem ki..
kendi kusurlarımı kucaklamış yürüyorum...
ona rağmen hafif, mutlu ama biraz sakarım
düşürmez taşıyabilirsem eğer
bana güvenir misin?
seninkileri de taşıyalım birlikte..
gülelim bolca
hafif, sakar ve
mutlu olalım..