öz

çok tanıdık bu gidiş
evvelce de
bir gidiş gittin benden
hatırlıyor musun?

ben o zaman ay oldum, gölge oldum
gecene ulaşmak için.
çiçeklerde öz oldum, hayat buldum
kokuna varmak için.

su oldum, toprak oldum
dualarına kavuşmak için.
bir deli, bir divane oldum...
ruhunda aşka varmak için.

ben bir 'an' oldum, sonra zaman oldum
kendi derdimde kayboldum..
ta uzaklarda ararken seni
kendi derinliğimde boğuldum.

bir gidiş gittin de giderken..
sakladığın aşkı geride,
ben hiç bilmediğim bir yerde...
kendi özümde buldum.

çok tanıdık gidiş bu.
evvelce de
gitmiştin.
hatırlıyorum.

yol

yol uzun sevgilim...
seninle... 
tahmin ettiğimizin de ötesinde..
daha uzun...

ışıkların ötesinde...
henüz bilmediğimiz bir yere doğru..
ardında yazılmış tüm hikayeleri saklı

ve...
yaşanmak için bekleyen

belki çoktan yaşanmış 
ama 
henüz bilinmeyen...

ya da..kimbilir...
belki hatırlamak için erken...

yıldız ağaçlarıyla sarılı tüm güzellikleri 
öylece... 
sabırla dokunmuş 
ipek kokan kilimler gibi...

sarılıp sımsıkı bir pembe buluta
uyurken...
aniden dengeni kaybedip de düşme diye
seni saran gökkuşağı gibi...

bırakıp da onca korkuyu ardında
özgürce...
tek tek sevgiye dönüştürdüğün
çocukluğun gibi...

seni bekleyen uzun bir yol...ve beni...
peki sen...
adımlarını bir tutup da... benimle...

bildiğinden çok bilmediğine
yürümeye var mısın sevgilim?

kısaca

bir göz kırpmalık ömrümüz var...kısacık
sevmek için de koca bir kalbimiz..
gel o zaman bir göz kırpımlık sevelim birbirimizi...

'sen'lice

şiirler olmasa, sensiz bilmem ne yapardım 
bilirim, sen olmasan oturur şiir yazardım
şiirler sensiz olsa, belki şiirden bıkardım
belki sen şiir olsan, daha da yazmazdım
şimdi aklım biraz karışık ince sözlüm
sensiz bir şair olmak mı yoksa
seninle bir şiir olmak mı?
şimdi söyle bana, ben neyleyim?

denizler aşkına

iki denizin karşılaşması gibiyiz..
kavuşmak isterken dalga dalga..
yayılırken azgın beyaz köpüklerde,
aşka susamış mavi gibiyiz...

çok şey bildiğimden değil,
korkmak yerine sevmeyi seçtiğimden...
ve hepsi bu...

görmek, hissetmek, anlamak isteyene her şey bir iz,
oysa istemeyene, değil gerçek, mucizeler yetersiz...

anlamlı

hiç anlamazdın ki...
dalgın bakışlarında..
dünyayı kurtarırken...
ya da kendi dünyanı 
hep baştan yaratırken...
kirpiğinin kıpırtısının
anlamı vardı benim için...
sözlerini dinlerken
ve gözlerine bakarken
o anlamda saklı ve
kirpiklerinde takılı kalırdım ben...

ah.. bir...

insanlık bir utansa
çocuklar kıyılara vurmaz,
duvarlardan geçen mermiler 
küçük gözyaşlarını vurmazdı

insanlık bir doysa
sokağın en kenarında,
soğuktan buruşmuş avuçlar
gri gökyüzüne uzanmazdı

insanlık bir dursa
ağaç kökünde atan canların
yüreğinin en derinine
çeliğin soğuğu saplanmazdı

insanlık bir uyansa
çocuklar gülümser
dünya gülümser
yaşamın evi sevgiden ayrı olmazdı...

ince aşk

ince ince işlemek gerek aşkı..sevgiyi..
yerlere, göklere; denizlere, dağlara...
sabırla, şükranla nakşetmek gerek yaşamı
taşa, toprağa, duvarlara...

yaşamın bereketine borcumuzdur iyileşmek... 
her günü anlamlı ve güzel kılmak...
hakkını vererek yaşamak ve yaşatmak...iyi ki 

ölüm doğal, sen kalbime ve aklıma 'öldürmeyi' anlat!

İnsan evladı kontrol edemediği şeyleri sorgulamaya ayırdığı zamanın çok azını kendinden kaynaklı sorunlara ayırsa dünya herkes için daha güzel olur..

hediye

doğumun ve ölümün arasındaki süre 
sana hediye, 
hediyeni nasıl değerlendireceğin ise 
senin kendine 
ve diğerlerine hediyen...