geceyle sohbet

bugünün sonu yarının başlangıcı olan gece
bu günü bitirdiğin için kızmalı mıyım sana?
yoksa beni yarına taşıdığın için sevinmeli miyim?

karanlığına öfkelenirsem eğer
parlak yıldızları bana gösterdiğin için
sana nasıl teşekkür ederim?

derin sessizliğinden alınmalı mı
yoksa kendimi duymamı sağladığın için
sana minnet mi duymalıyım?

belki iyi tanıyamadık birbirimizi
ki çoğu kez yarı ölüm haliyle yaşadım
aslında belki sen alınsan haklısın

yine de kimi zaman eşlik ettim, 
en derin düşüncelerimi açtım sana
gel, sen de haksızlık etme bana

zaten kıyamazsın bilirim
gündüzün emaneti çocuklarız biz
ama en çok seninleyken kendimiziz

bazen gördüklerine şaşarsın bilirim
görüp de şahit olduğun, insanın 
senden daha da karanlık yanına

demez misin hiç "ey gündüz!"
"senin iflah olmaz çocukların,
geceden de öte bir karanlıkta"

durdurmak istemez misin?
uçurumlara kör uçuşu giden insanlığa,
"uyanın çocuklarım!" demek istemez misin?

istersin bilirim...
ki... biz gündüzün olduğu kadar
senin de çocuklarınız..

işte yine başbaşayız güzel gece...
sen ve ben..aydınlatabilir miyiz dünyayı?
eğer çok ama çok istersek..

söz kimselere söylemem ama bilirim
senin her sabah tan ağarırken 
güneşle buluşup ettiğin sohbetleri

hem belki o da katılır bize...bilmem
sadece umut benimkisi, biraz da sevgi...
bak işte gözkapaklarım ağırlaştı yine

bugünün sonu yarının başlangıcı olan gece
bu günü bitirdiğin için kızmalı mıyım sana?
yoksa beni yarına taşıdığın için sevinmeli miyim?

kızmıyorum sana.. belki biraz kendime
hala uyumadığım için...sen şimdi uyut beni
söz iletirim selamını ben gündüze..

'ol'mak..

eliyle silahını, sözüyle kalemini kendine benzemeyeni yok etmek için kullanan ile
yüreğiyle sazını sevmek, nefs ile savaşını iyilik adına vermek için direnenlerin mücadelesiyle dolu... bir deli dünyada...

insanlığın her gün, yeniden cennet ile cehennemi buluşturduğu bir dünyada aşk ile varolmak...

ama var ama yok... 
hep bir...
hep bütün olmak...için olmak

başka aşk

her şey başka başka değişir
'mesela gel desem, benimle
gelir misin?' dersem başka,
'benimle gel' dersem bir başka değişir
"gel duruduğmuz yerden aşka bakalım" 
dersem başka,
"gel iyisi mi biz aşk olalım" dersem
dünya bir başka değişir

mesafe uzaklık yaratmaz, uzaklık mesafe yaratır

an

gözlerimin önünden geçen kuşun kanadı ardından
göz bebeğim hızla değdi açık maviye
öyle açık .. öyle parlaktı mavi aralanan kirpiklerimde... 
ki gözlerimi kıstım
bir 'an'...her şey durdu.. 
sen oldu...
sonra geçti, kuşun kanadı ardından

düş gibi

bir yunusun sırtında 
rüzgarı arkama alıp,

asma yapraklarının altında bir
tahta iskemlede oturup,
kahvemi yudumlarken
mavi ortancalara dalıp

düş kurmaya gider gibi...
seninle hayat

anlat onlara

doğduğum günden beri yüreğimde sakladığım.. 
her 'an'ımın şahidi
kırmızı kanatlı kuş..
anlat onlara;

sert düşmelerin ardından gelen güçlü kalkışlarımı
sabrın sonundaki sonsuz yükselişimi anlat
iyiliğin yüceliğini,
bilginin kudretini,
onurlu olmanın yenilmez gücünü anlat..
söylemediklerimden görmediğim zararı
şükretmelerimin ardından geleni cennetimi anlat
korkmadığımı söyle onlara
ki korkunun panzehiri sevgi..
sevgiyle kendi nefretimi, kibrimi, 
ihtiraslarımı nasıl yendiğimi anlat...

her 'an'ıma şahit kırmızı kanatlı kuş
anlat onlara...
vazgeçmeyişlerimi, tutunuşlarımı
güçsüz hissettiğimde seni elime alıp da
gözyaşlarımla nasıl dua ettiğimi anlat
sonra hızla çarpan kanatlarında
rüzgarına zerafetle teslim olduğumda, 
güneşin odalarıma yeniden nasıl doğduğunu anlat

yüreğimde sakladığım kırmızı kanatlı kuş
anlat...
o güneşle birlikte her gün, yeniden,
nasıl bir umutla doğduğumu 
anlat onlara...

bir gün öleceğini bilen narin kelebek
yine de renklendirmeyi bırakmadı dünyayı
her kanat çırpışında aşkla, yeniden sevdi.. 
ve diğer kelebeğin varlığından güç aldı...

gibi değil

kabalık, dürüstlük demek değil, 
inceliğin samimiyetsizlik olmaması gibi

zorbalık güçlü olmak değil, 
nezaketin zayıflık olmaması gibi

çok konuşmak çok bilmek değil, 
suskunluğun cehalet olmaması gibi

kötümserlik gerçekçilik değil, 
iyimserliğin hayalcilik olmaması gibi

sözün özü

söz anlatır
mesela 
"buradayım" dersin
aklım, kalbim, ruhumla...
ben burada..
'ben'i anlatır

söz anlatır
mesela
"yanındayım" dersin
aklım, kalbim, ruhumla...
dualarımla yanında... 
ben'deki seni anlatır

ah bir bilsem

aslında sen bilmiyordun
aslında ben de bilmiyordum
aslında zaten bilemezdik

daha önce hiç olmamıştı

olsa bilirdin
olsa bilirdim
olsa bilebilirdik

şimdi biliyor musun?
biliyor muyum?
biliyor muyuz?

bilmiyoruz
çünkü daha önce
hiç olmamıştı...