tut elimden, birlikte koşalım
rüzgarla birlikte daha hızlı yükseliriz
dünyadaki acların üstüne...

bazen gözünün önündekini niye mi görmez insan
çünkü görmek kalbe ait bir eylem
ki duymak da öyle...

kısa hayat kısa

çok da anlaşılmadı gönül
belki hayat anlaşılmak için kısa
...
belki anlatabilmekte maharet
belki anlamak isteyende
...
her durumda canı sağolsun demek
belki derin bir anlayış... belki sitem
...
belki hayat bunu anlamak için de kısa...

büyük iş

seni tanıyınca anladım
büyük şairlerin 
neden büyük olduklarını,
ne mümkün
kalbinde onca yük ile
küçük kalmak

nefes boruma 
tıkanan her yumruda,
'aniden kalbimden bir parça koptu' 
sanışımda anladım ki imkansız 
küçük bir yürekle
sağ kalmak

seni tanıyınca anladım
sevmek büyük işmiş
büyük şairlerin
neden büyük olduklarını
anlamak için
sevmek gerek

toprağında

onca toz duman arasında
o kadar çiçektin...
kendi renklerimden tanıdım seni
en sevdiğim renktin

onca toz duman arasında..
affet bakmadan edemedim
seyre daldım açmış yaprağını
kıyamadım da dokunmaya

görebilmek için aralarken perdesini
sonra şükrettim toza, dumana...
sakladıkları için seni toprağında
alacalı kahve yorganında

o kadar çiçektin sen, kalbim rengi.
kalbim sustu, tek duyabilmek için
her nefesini heyecanla
onca toz duman arasında