olsun

olmadığını bildiğinde merhem,
olmasını istediğinde ise dilek
olup akan ne güzel sözdür...
'olsun'...

(y)ara

bazen hayat
sana yazılmadığını bildiğin
şiirlerin dizelerinde,
şarkıların sözlerinde,
mektupların satırlarında,
kendini aramaktı...

kendime notlar -2-

kötünün mutlaka 
çoktur söyleyecek sözü ...
gel boşver onu da,
sen "iyi" ne söylüyorsun?
ondan haber ver...

sabır

sabrımı sınadın ya sevgili
nasıl da fark edemedin 
sabrımın, sonsuzluğa giderken
seni bırakıp da geride
beni de yanında götüreceğini...

kim bilebilir ki..
ne kadar vaktimiz olduğunu...
daha fazla sevebilmek için...

beton dünyasında ağaç olmak

kendime notlar -1-

sözün senin olsun
öz'ünden haber ver.

zayıf çiçeklerin savrulmadığı, 
ince dalların kırılmadığı, 
sarı buğdayların dağılmadığı..
bir ılık meltemin özlemindeyim

kırılgan

masumiyetin güçlü kırılganlığına..
hiç kıyamadım kırılganlığına...
...
kırılganlığına iyi bak..
---
ve asla geçiş verme karanlığa..
ve kırılganlığından bir canavar yaratma
asla!

ses-sen-sin

farklı sesleri bastırmaya, 
sindirmeye, susturmaya çalıştığında..
yalnız iki ses kalır geriye...

bomba ve silah sesleri,
kendi sesin..

sınav

gözü dönmüş insanlığın 
yok etmek için çoktur sebebi...
beğenmediği insanı, 
sevmediği hayvanı, 
manzarasını kesen ağacı 
bir çırpıda yok eder.
gözü açtır çünkü...

terbiye edemediği 
nefs-i emmare 
doymak bilmez.
doğruyu eğriden ayırıp da
akl-ı selim
olmak bilmez.

son

ölümüm 
son şiirim 
olacak.

ilk kez bakıyormuş gibi..
bir de son kez bakıyormuş gibi..
hep aşkla bak!

havai fişekler uzun
kuşlar ölüyor ...

kıyamet

aydınlıklara karanlık dolmadan,

gecelere güneş doğmadan

gökyüzü yerle yeksan olup, 

yeryüzü ateşe doymadan...

iyisi mi sen beni unut..

bu dünya beni uyutmadan.

iyisi mi sen beni unut..

aşka vakit dolmadan.

ben yağmuru seviyorum, toprağı da.. 
çamurla zorum ne o zaman

duvar yazısı

beraberce bir duvar yazısına baktık..

ben önce duvarın pembe rengini gördüm,
O, siyah lekeleri...
ben o lekelerde kelebek gördüm, kuş gördüm,
O, lekelerdeki harfleri...
ben kelimelerdeki şiiri okudum,
O, cümlelerdeki matematiği..
ben yazının kalanını tamamladım,
O noktalama işaretlerini...

beraberce bir duvar yazısına baktık..
dakikalarca aynı yazıya baktık..
anca iki bedende tek ruh olunca..
okumayı (tamamladık) bıraktık...

aşkla

içinde aşk olmalı!
ancak aşkla yaşamı hissedebilirsin..
varlığına ancak öyle anlam katabilirsin
barışı, huzuru nefretle getiremezsin
cehaleti öfkenle, kibirinle yenemezsin
tek aşkla meydan okuyabilirsin savaşa!
tek..aşkla!

sen ve ben

yükseldikçe çoğalan 
bulutlar gibiyiz
çoğaldıkça coşan
yağmurlar gibi bir de
coştukça büyüyen
dalgalar gibiyiz
büyüdükçe yükselen...

sen ve ben
koca bir kuşun
çırptıkça birbirine kavuşan
kanatları gibiyiz

tutkuy(l)a bağlı

kimi gelişi zamansız..
kimi sert olur..
alır aklımı başımdan,
dört nala koşan kısrak gibi...
savurur bir yana saçlarımı,
öte yana sabrımı..
ehlileştiremediğim deli rüzgar!

gümüş sükunetimsin...

meğer gecelerce kanat çırptığım yer 'başlangıç noktası'ymış...

baharı karşılayan en kısa söz...
kısa ve öz.. 
şubat..