bir büyük sevgim

ya büyükse insanın sevgisi kendisinden
ya kocaman bulutlar gibi etrafını sarsa,
ayağının altında ulu dağlar gibi yükselse birden...
dev dalgalar gibi içine alıverse aniden..
ya derin uçurum olup bitiverse yanıbaşında,
ya da sonsuz ışık olup gözlerini kapatsa,
uçsuz bucaksız bir yol olup ileriye uzansa...

ya büyükse insanın sevgisi kendisinden...
ya çölde kum tanesi gibi bırakıverse susuz,
ya da çağlayanlara dönüşse iflah olmadan gürleyen...
karanlık gökyüzünde iz bırakan samanyolu olup kaplasa her yanı,
ya duvarları taştan, yüksek tavanlı, beyaz tapınaklar belirse birden,
buğday tarlaları gibi ufuk çizgisine doğru uzansa aniden..
ya küçük bir çocuğun gözündeki dünyaya dönüşse bilmeden...

ya büyükse insanın sevgisi kendisinden
kendi de büyür mü?
yoksa kalbi yorulur mu taşıdığı
bu yükten?