ah.. bir...

insanlık bir utansa
çocuklar kıyılara vurmaz,
duvarlardan geçen mermiler 
küçük gözyaşlarını vurmazdı

insanlık bir doysa
sokağın en kenarında,
soğuktan buruşmuş avuçlar
gri gökyüzüne uzanmazdı

insanlık bir dursa
ağaç kökünde atan canların
yüreğinin en derinine
çeliğin soğuğu saplanmazdı

insanlık bir uyansa
çocuklar gülümser
dünya gülümser
yaşamın evi sevgiden ayrı olmazdı...