portre

renkli kalemlerim var
anlatmaya yetecek kadar 
yüzündeki her bir çizgiyi 
ve yüzeydekini 
gölgeleyecek, derindeki 
saklı izleri
aydınlatacak kadar...
öyle açıktan koyuya
saydamdan karanlığa doğru
yaşamın tüm renklerini
içinde barındıran kalemlerim
anlatırlar...her gün...
yüzündeki her bir çizgiyi
eğer istersem
...
ki bir de... o çizgileri bir bir 
ince ince
kabuğu içinde saklayan
bir sırrım var ki
bilmem söylemiş miydim
birden gelir gürültüsü
olmadık yerde hızlanır da
tüm renkleri birbirine katar
biçare kalbim benim
çocuksu heyecanından
bazen inadı tutar
sonra her yer alabildiğine kırmızı
yer gök nar çiçeği
durdur durdurabilirsen
...
ama kabahat 
kalemlerde mi, renklerde mi?
belki kabahat de değil...
asıl maharet...
yüzünde mi?
o çizgileri yansıtan kalbinde mi?
yoksa hepsini bir bir saklayan 
benim biçarede mi?
valla hiç bilemeden...
çizdim gitti
portreni.