benden içeri

hayatın özünü bulmuş gibi
çiçeğe saplanan arıda
gördüm aşkımı da
anımsadım
nasıl dantel gibi işlediğimi 
seni
incecik bir yaprağın 
can damarına...
bu uçsuz bucaksız 
ormanda
ve nasıl verdiğimi
benden bir parça
şevkle, tutkuyla
sabırla...
dokunmaya kıyamadığım,
sevmeye doyamadığım
o doğuştan asil,
o savruldukçe güçlenen
serin toprağına...