döngü II
sonbahar sokaklarında yürüyen
ayaklar altında ses olmadan çok önce
başımı her kaldırışımda sevdim seni
yeşil bereketim, serin huzurumsun...
dalından koparmadan ayrı,
kuru toprağında ayrı sevdim...
bak, nihayet geldi o bahar
tomurcuğun vücut bulmadan
sen, kabuğundan yeni çıkan
cenin özleminle selamla beni...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder