8 Şubat 2017 Çarşamba

sessiz uyum

her sözünün
kalbimde 
bir karşılığı
vardı.
sessiz bir
alfabe gibi...
her bir 
kelime
bir 
vuruşa dönüşüp
anlatıyordu
hikayemizi.
sesini duymamam
kalbimin duruşuna
eş değerdi.
sustuğunda 'biz'
yoktuk
ve
her yeni söz
her bir hikaye,
bir
yeniden doğuş
gibi-ydi.
...
öyle-ydi.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder