sen rahat ol çocuk

çeşmenin oradaydım bugün


çocukluğunun oynadığı


küçük ayak izlerini bıraktığın


taşların üzerinden geçtim


orada cennet kuşları 
hala şarkı söylüyorlar


küçük meraklı gözlerinin baktığı


küçük pencereli evler


hala yolunu gözlüyorlar


en sevdiğin renkler orada


mavi ve yeşil kolkola girmiş


üzerlerinde pembe çiçekler


anıları sarmalamışlar


hüzün yok, huzur var orada


mutluluk ile seni bekliyorlar


çünkü senin çocukluğunun


şen kahkahaları hare hare


yankılanıyor soğuk rüzgarda


sen gittin belki ama


çocukluğunu bırakmışsın burada


rahat ol çocuk...
ben her yeniden gelişimde


iyi bakarım ona

26 Şubat 2014, 16:27