acı bizimle

acı kaçınılmazdır

nefes alıyorsan eğer

ve varsa... tat alma duyun

tüm diğerleri gibi

acıyı da tadarsın

yok sayamazsın yangını

acıtır, nasıl ki

teninin rengini değiştirir

yüreğinin ritmini de öyle...

inceden sızlar bastırsan da

o yüzdendir ki

ruhunu acıtanı

yok sayamazsın ama

onu dönüştürebilirsin

dinle...

acını

kabul edip al avuçlarına

tanı onu önce

şeklini, dokusunu

tüm kıvrımlarını hisset

sonra al karşına

konuş onunla

bazen çok

bazen az ama sabırla...

gözyaşlarınla ya da öfkenle!

ve dinle onu

ilk tanışmanın heyecanı gibi

çocuksu bir merakla

ilgiyle bak ve

sana ne dediğini iyi dinle!

şimdi al eline fırçayı

boya renklerini acının

gülümseyene dek...

toprağa şekil ver

ya da can ver susayan çiçeğe

mırıldan şarkını,

her acının bir notası var

ve herkesin bir acısı

bul sana ait olanı ve tutun ritmine

çalmaya, söylemeye devam et

yeni tatlar yarat toprağın

ve doğanın

sonsuz mucizesiyle

her pişirdiğin yeni olsun

en sevdiğin baharatları kat içine

fotoğrafla eşsiz anları

ya da süslesin beyaz kağıtları

sessizce fısıldayan sözlerin...

dans et biraz ve bedenin gayret etsin

yetişebilmek için ruhuna...

beni duyuyor musun?

ne olursa olsun...yap

ama asla yok sayma acını!

o senin için var...korkma ve kaçma sakın...

sadece dönüştür onu!