pelikan

benim bir pelikan dostum var

ne zaman üzgün ya da düşünceli olsam

gelir...bir yakına konar

sonra başlar anlatmaya

o kadar çok anlatır ki...

sonunda ben pelikan...

o 'ben' olur

dinler beni dinler...

ne zaman ihtiyaç duysam

o ve koca kanatları

gökyüzünden kayan yıldız gibi

avuçlarıma düşer

avutur beni sessiz ama bilgece

bazen gündüz bazen gece

durur yerli yerince

ta ki ben...ben olup da

uyanıp kendime gelince

uzaklaşır beni toprağa emanet edince

bilir ki yere bastığında ayaklarım

benden güçlüsü yok...

açıp da sıktığım avuçlarımı

ve öyle uzatınca göğe kollarımı

benden özgürü yok...

benim bir pelikan dostum var

ne zaman üzgün ya da düşünceli olsam

gelir...bir yakına konar

sonra başlar anlatmaya

o kadar çok anlatır ki...

sonunda ben pelikan olurum

o da 'ben'...