dönemin şiiri

yeşili sevme, betonu koru

parkı boşver, hoştur AVM yolu

hoşgörüyü unut, sevme komşunu

vicdan dediğin acemi oyunu

unut ezilirken çektiğini, at çöpe gitsin

bırak heybetin herkesi ezsin geçsin

hırsın aklını, sağduyunu yensin

dünyanın sahibi, bir tek sensin

hoş görünmek için lazım tabi maneviyat

birkaç süslü laf et, sonra uyu rahat

hak soranlara durma at bir tokat

alay et bir de öfkelenenlere inat

her hikayenin elbet vardır sonu

ben aciz kul bulamadım yolunu

bu gidiş iyi değil anladım da onu

dilerim hepimize versin akıl, fikir, sağduyu

Haziran, 2013