Sahibinin şiiri
kum gibi incedir o
bakma kale gibi dik duruşuna
kalp ağrısı var nicedir
kanma şen kahkahasına
güneşi gördü mü yüzü güler
solgunsa bile çehresi
acısını karanlığa gömer
aldanma kaygısız bakışına
yüzyılların yorgunluğu geçmez bir ömürde
bunu bilmez misin
o hep sabreder deyip de
güvenme sakin kalışına
sen hep kendin gibi zannedip
katarken tozu dumana
kimi zaman dalgalı bazen taş gibi ağır
bakmadın mı hiç suyun akışına
gel sen beni dinle...
dinle de söyle yüreğine
sen bir damla, o bin çiçek
kapılma benliğin yarışına
ve gel sen beni dinle
yok başka engelin, bir (bil) sen…
ah sen! sen… yok mu o gülüşün! satırlar yetmez…
o içti hayatı senin ellerinden, senin…senin aşkın
(a)
ister dinle, ister dinleme!
sen bir savaş tanrısı… o meleğin
endişelenme bakıp da.,
mucizelere, masallara inanışına…
bırak yavaş yavaş
yudumlarken seni
korkma azalmaktan, korkma ki çoğalsın!
o bir damla sen aşkın gerçek adı
sen bırak…o adını fısıldasın…ve hisset…
kum gibi incedir o
bakma kale gibi dik duruşuna
kalp ağrısı var nicedir
kanma şen kahkahasına
17 Eylül 2009 , Perşembe, 18.30
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder