boşver-sen...

kimim ki sanki...

sen...ben...kimiz?

en uzağımdaki karnı aç çocuğu

doyuramadıkça elim

kuruyup, çatlamış toprağa

akıp ulaşmadıkça gözyaşım

haksızlığın perdelediği gözlere

güneş olmadıkça suretim

nefsin gürültüsüyle dolu kalplere

nefes olmadıkça sesim

tüm o yaralı ruhlara

ilaç olmadıkça sevgim

kimim ben sanki!

ve benim sevgim...

çok da ciddiye alma beni