mavi mi kahverengi mi?

deniz mi daha derin

yoksa bastığım toprak mı?

elimi uzatsam dokunabilir miyim ruhuna,

bilsem sana mavi mi yoksa kahverengi mi yakın

biz miydik aynı gözlerden bakan

ben uzağı görürüm, sen yakınsın

yakın ama tedirgin; bir kaygılı, bir telaşlı bakışın

bilsem sana mavi mi yoksa kahverengi mi yakın

kimi soğuk ayazında rüzgara karşı

titreyen ellerinde sönmüş sigaran

sen o’nsuz, o sensiz olmaz; yakın arkadaşın, sırdaşın

bilsem sana mavi mi yoksa kahverengi mi yakın

ellerin göğe açık, öfkeli ve korkusuz bedenin

isyan değil bilirim, yalnızlık kılıfıdır çocuk yüreğinin

çaldığımda kapını, durmaz kaçar saklanırsın

bilsem sana mavi mi yoksa kahverengi mi yakın

ulu kayalar gözlerinde, uçsuz bucaksız dağlar

çözülmüş ama yeniden düğüm olmuş rüyalar

yüreğinden akan, yalnız benim duyduğum dualar

bilsem sana mavi mi yoksa kahverengi mi yakın

O’nu tanır seversin, birgün sesini duyacak beklersin

aklını alsa da başından günler, toz duman…

tutun sıkıca, tutun, bırakma sakın!

bilsem sana mavi mi yoksa kahverengi mi yakın

haydi söyle şimdi deniz mi daha derin

yoksa bastığım toprak mı?

peki, elimi uzatsam dokunabilir miyim ruhuna,

bilsem sana mavi mi yoksa kahverengi mi yakın

17 Mart 2010 , Çarşamba, 11.30