Geri dönüş-üm (Dübüş)

ağacın altında

dağa karşı

öyle sallanıyor…

bir ileri … bir geri…

çocukluğum

…

ateş böcekleri

müjdeliyorlar

geri geldiğimi

…

denizin yosun kokusu

altın kumdan kaleler

ve rüzgar şövalyeleri

hepsi (geri) geldiler!

sedef ışıltılı midye kabuğunda çocukluğum

…

ışıltılar saçarak uçuşuyorlar

bana ağustosu anlatıyorlar

ateş böcekleri

…

elma şekerinin pembe tadı

taze mısır kokusu

elinde sepetiyle ‘galeta!’ diye bağıran beyaz saçlı amcanın gür sesi

kulaklarımda çınlıyor…

şekerli kahkahası çocukluğumun

…

karanlıkların ardında

parıldayarak dans ediyorlar

ateş böcekleri

…

rengarenk dizi dizi taşlar

ayaklarımın altında

denize kavuşmak için bekleyen

ben en çok minareleri seviyorum

koyu renk, şatolar gibi yükselen

…

ateş böcekleri

bekliyorlar geceyi…

ferkedilmeyi…

…

denizin soğuğu çocuk ellerimde

buruş buruş, beyaz, çok komikler

hiç üşümüyorum halbuki

derinlerde oynamanın heyecanı bir başka…

diplerden göğe kocaman bir şehir yükselecek sanıyorum

…

güneş batıyor

geceyi,

beni çağırıyorlar ateş böcekleri

…

dağların üzerinde turuncu şeker

günün yorgunluğunu atıp dinlenmeye çekiliyor

parmağımı uzatsam bir dokunsam

özlüyorum ama yine gelecek biliyorum

yerini ayın güleryüzüne bırakıyor

…

ateş böcekleri

gülüşerek fısıldaşıyorlar

yıldızlara nispet yapıyorlar

…

altın  kumlar ellerimde, parmaklarımda şimdi

denizin tuzu kirpiklerimde

deniz(in) kızı oluyorum

güneş veda ederken pırlantalarını suya bırakıyor

ona teşekkür ediyorum

…

sabırsızca bekliyorlar

bana gece(nin) masalını anlatmak için…

ateş böcekleri

…

ne zor şey veda etmek

en az yeniden başlamak kadar…

aklım midye kabuğunda saklı inci tanesinde

bulabilir miyim bilmiyorum

kimbilir, belki başka, yeni bir zaman…

…

ateş böcekleri

orada…

bulutlarla dağın birleştiği yerde

halka yapmış dönerken

anlatıyorlar bana

çocukluğumu…

gülümsüyorum

dudaklarımda denizin tadı

kalbimde dalgaların müziği

en tanıdık misafirimi

…

çocukluğumu

ağırlıyorum…

…

…

…

15 Ağustos 2009 , Cumartesi, 17.00